Hoe de nuance uit het verhaal verdwijnt

Onze CO2-uitstoot rijst de pan uit. Moeder aarde warmt op. De poolkappen smelten. De ijsbeer sterft uit. HELP!
DE AARDE VERGAAT!

Tenminste; als we de wetenschappers mogen geloven die in de media hun verhaal doen. Met nadruk noem ik hier de wetenschappers die de weg naar de media makkelijk weten te vinden, omdat ik na het lezen van het artikel uit Villamedia ben gaan twijfelen aan hun uitingen over de ’Global Warming’.

Belangrijk hierbij is ook de rol van journalisten. Zij bieden deze wetenschappers een platform, maar moeten ook nuance brengen in de discussie rond de ‘climate change’. En van dat laatste lijkt geen sprake te zijn. 

Wantrouw uw journalist!

Gelooft u alles wat u leest? Denkt u dat de feiten altijd correct zijn? Willen journalisten u altijd voorzien van betrouwbare informatie? Of willen ze het liefst hun eigen draai geven aan journalistieke content?

Neem nu de titel van dit blog.

Niet voor niets in gebiedende wijs geschreven. Er is een reden voor de manier waarop ik mijn blog begin. De journalist in mij neemt het over. Hij wil zijn verhaal doen. Maar welk verhaal? In dit geval ons verhaal over de journalistiek.

De journalistiek zoals wij die zien.