Monddood

Crisistijd, verkiezingstijd. Plannen voor bezuinigingen vliegen ons om de oren. De Publieke Omroep (PO) wordt niet ontzien. Onderzoeksjournalistiek lijkt het kind van de rekening.

De PO zou trots moeten zijn op programma’s die bereid zijn verder te gaan dan de eerste de beste woordvoerder, de plaatselijke bibliotheek en wat quotejes bij politici. Daar worden de echte waarheden boven tafel gehaald. De PO zegt ook trots op deze programma’s te zijn. Zegt…

Er wordt graag en veel aan ‘Hilversum’ getimmerd. NOVA (VARA/NPS) en Netwerk (EO/NCRV) verdwenen al door eerdere hervormingen. Een nieuwsuur van de NOS gaat NOVA vervangen, opinieprogramma Brandpunt (KRO) wordt afgestoft en komt in de plaats van Netwerk. EénVandaag (TROS/AVRO) moest simpeler en regionaler. Weg onderzoek, welkom makkelijke tv.

Zembla (VARA) leek even van de buis te verdwijnen. De PO had er geen geld voor over. Zoals het er nu naar uitziet, sponsort de VARA het programma de komende jaren zelf. En het heeft, godzijdank, ook een plekje in de gids gekregen. Van zondagavond naar zaterdagavond laat. Weggedrukt, in een hoekje. Terwijl iedereen in de kroeg een biertje drinkt of een dvd in de speler schuift, mag Zembla een docu uitzenden.

Reporter (KRO) en Argos (VPRO/VARA) wacht hetzelfde lot.

Langzaam maar zeker worden de échte waakhonden van de democratie monddood gemaakt. Onderzoeksjournalistiek moet het paradepaardje zijn van de Publieke Omroep. Kranten en tijdschriften hebben er te weinig middelen voor, internet blijft steken in het amateurisme. De commerciëlen zijn alleen bereid een programma te maken als de verborgen camera een must is – want spektakel.

Maar PO-baas Henk Hagort kiest voor Boer Zoekt Vrouw, Op Zoek Naar Evita, Paul de Leeuw en De Wereld Draait Door.

Bezuinigen op de PO? Prima. Investeren in onderzoeksjournalistiek hoeft niks extra te kosten. Verkoop Boer Zoekt Vrouw, Op Zoek Naar Evita, De Wereld Draait Door en de programma’s van Paul de Leeuw (en geef hem er zelf bij) aan de commerciële zenders. Dan kan de ‘Publieke’ weer doen wat ze zouden moeten doen: programma’s maken met inhoud.

Mo(o)re op IDFA

Op het International Documentary Festival Amsterdam (IDFA) draaien van 19 november t/m 29 november documentaires van over de hele wereld. Een boeiend festival voor journalisten, maar zeker ook voor het kijkend publiek. De diversiteit van de voorstellingen maakt het fesitval tot een interessant evenement voor critici van journalistieke items.

Op IDFA draait ook de nieuwste film van Michael Moore. Capitalism; a love story beleeft zaterdag 21 november op de IDFA zijn Nederlandse première. Vanaf de 26e te zien in verschillende bioscopen in Nederland. 

Benieuwd? Hier alvast een teaser:

Overweegt u een bezoek aan de IDFA? Dan is het volgende handig om te weten:

View Larger Map
Vanwege drukte zal mijn bezoek aan Capitalism; a love story nog even op zich laten wachten, maar zorg dat u hem ziet.

Als u toch niet kunt wachten op een review van de film kunt u hier klikken.

Hoe Michael Moore de wereld verbaasde

Toegegeven. De documentaires van Michael Moore zetten mij aan het denken. Of het nu over 9/11 gaat, over de wapenindustrie in de USA of over de gezondheidszorg in datzelfde Amerika; hij weet mij altijd te verbazen.

Hoe doet hij dat toch?

Als journalist een uitermate interessante vraag, maar niet alleen voor journalisten. Veel mensen zijn na het zien van de documentaire Fahrenheit 9/11 gaan geloven in de complottheorieën over de aanslagen op het World Trade Centre.  Ook ik twijfel aan de rol van George W Bush in het hele gebeuren rond 11 september 2001, maar is er nog wel plaats voor enige nuance?

We geven wel kritiek op de voormalige president van Amerika, maar willen we ook kritisch kijken naar de manier waarop Moore de documentaire heeft gemaakt?